(Φυλλάδιο που διανεμήθηκε από το Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCInt), στα ιταλικά και στα αγγλικά, κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων και απεργιών για την κατάσταση στην Παλαιστίνη.)
Η σφαγή που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Μέση Ανατολή είναι ένα ακόμη επεισόδιο στη νέα φάση της ένοπλης αντιπαράθεσης μεταξύ αντίπαλων ιμπεριαλισμών, η οποία ξεκίνησε με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-Ευρώπη, από την άλλη Ρωσία-Κίνα-Ιράν. Αυτό ισχύει για την Ουκρανία, την Μέση Ανατολή και για άλλα μέτωπα πολέμου. Όλα δείχνουν ότι η σύγκρουση μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, η κούρσα προς την καταστροφή ενός γενικευμένου πολέμου, επιταχύνεται.
Η βασική αιτία είναι η διαρθρωτική κρίση του καπιταλισμού, η οποία επιφέρει επίσης βαθύτερες οικονομικές και περιβαλλοντικές κρίσεις. Όλα αυτά επιδεινώνουν σημαντικά τις συνθήκες διαβίωσης δισεκατομμυρίων ανθρώπων.
«Δημοκρατία», «εθνικά» και «λαϊκά» συμφέροντα, «ειρήνη» που πρέπει να υπερασπιστεί με τα όπλα, υπεράσπιση των ηθικών και θρησκευτικών «αξιών»: όλα αυτά είναι ψέματα για να συγκαλύψουν τα πραγματικά συμφέροντα που ωθούν τα ιμπεριαλιστικά αρπακτικά να πολεμήσουν. Οι πολίτες είναι αυτοί που πληρώνουν: πρωτίστως το προλεταριάτο και τις στερημένες μάζες.
Η Χαμάς, μία καπιταλιστική οργάνωση βασισμένη στον ισλαμικό φονταμενταλισμό, έντονα αντικομμουνιστική και αντιπρολεταριακή, γνώριζε ότι η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου θα προκαλούσε την οργισμένη αντίδραση του ισραηλινού κράτους. Αυτό έχει μετατρέψει τη Γάζα σε κρεατομηχανή, επιδεινώνοντας τη βία που πάντα ασκείται εναντίον του προλεταριάτου και των φτωχότερων στρωμάτων του παλαιστινιακού πληθυσμού. Αλλά καμία από τις δύο άρχουσες τάξεις δεν νοιάζεται για τα βάσανα του «απλού λαού», του προλεταριάτου: πρόκειται απλώς για σάρκα προς εκμετάλλευση σε καιρό ειρήνης και για τροφή για τα κανόνια σε καιρό πολέμου.
Ωστόσο, οι σφαγές της Χαμάς και του Ισραήλ δεν αφορούν μόνο την υπεράσπιση των δικών τους εκμεταλλευτικών ταξικών συμφερόντων. Πίσω τους βρίσκονται οι εγκληματικοί Ρώσοι, Κινέζοι και Ιρανοί ιμπεριαλιστές από τη μια πλευρά και οι εξίσου εγκληματικοί «δυτικοί» ιμπεριαλιστές από την άλλη.
Οι φιλοεθνικιστές, ωστόσο, όπως και αν το υποστηρίζουν, στοχεύουν στην εμπλοκή της εργατικής τάξης στον πόλεμο. Αλλά οι λεγόμενοι «αγώνες των καταπιεσμένων λαών» είναι απλώς τα εργαλεία των τοπικών αφεντικών και των πολιτικών. εργαλεία που χρησιμοποιούν τα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα για να κάνουν το προλεταριάτο και τους στερημένους να χύσουν το αίμα τους.
Ναι, ο αγώνας, η απεργία ενάντια στους πολέμους των αφεντικών είναι καθήκον μας. Αρκεί ο αγώνας να στρέφεται ενάντια σε κάθε καπιταλιστική φράξια και στρατόπεδο, σε κάθε ιμπεριαλιστικό μέτωπο. Κάθε γνήσια προλεταριακή αντίσταση πρέπει να ξεκινήσει απορρίπτοντας την απάτη ενός πολέμου που εξαπολύεται για τη λεγόμενη υπεράσπιση της ελευθερίας των καταπιεσμένων λαών. Τέτοιες φράσεις χρησιμοποιούνται για να συγκαλύψουν την υποστήριξη προς μία από τις αντιμαχόμενες καπιταλιστικές συμμορίες.
Αντιθέτως, οι επαναστάτες διεθνιστές σήμερα πιστεύουν ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, όποια μεταμφίεση κι αν παίρνει, πρέπει να εγκαταλειφθεί, γιατί στους πολέμους των αφεντικών η εργατική τάξη έχει τα πάντα να χάσει και δεν έχει τίποτα να κερδίσει. Η μόνη βιώσιμη εναλλακτική λύση είναι να υποστηρίξουμε την ταξική πάλη, να αγωνιστούμε για τη δημιουργία όπλων και εργαλείων για την οικοδόμηση μιας εναλλακτικής λύσης στο σημερινό σύστημα, με βάση τα γενικά και διεθνή συμφέροντα της εργατικής τάξης. Τα όπλα μας είναι: η ταξική συνείδηση, ο προλεταριακός αγώνας, οι φορείς που προκύπτουν από αυτόν και το πολιτικό εργαλείο που είναι απαραίτητο για το ξεπέρασμα αυτής της κοινωνίας που βασίζεται στην εκμετάλλευση, το θάνατο και την καταστροφή: το διεθνές κόμμα της προλεταριακής επανάστασης.
Πρέπει να αγωνιστούμε για τον ταξικό πόλεμο, για την επαναστατική οικοδόμηση ενός διαφορετικού συστήματος:
* Ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό. Καμία υποστήριξη για εθνικά κεφάλαια ή για κράτη υπό διαμόρφωση, τα οποία θα αποτελούσαν μόνο μια νέα φυλακή για την εργατική τάξη, ένα εργαλείο που κάθε τμήμα της παγκόσμιας αστικής τάξης χρησιμοποιεί για να καταπιέζει το προλεταριάτο «της», χωρίς να μοιράζεται τους καρπούς της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης με άλλα τμήματα της ίδιας της διεθνούς αστικής τάξης.
* Για μια κοινωνία όπου τα κράτη, η μισθωτή εργασία, η ατομική ιδιοκτησία, το χρήμα και η παραγωγή για το κέρδος καταστέλλονται και αντικαθίστανται από έναν κόσμο ελεύθερης ένωσης παραγωγών που σέβεται το περιβάλλον.
* Ενάντια στις οικονομικές και πολιτικές επιθέσεις που θα εξαπολύσουν οι σημερινοί και οι επερχόμενοι πόλεμοι στους μισθωτούς εργάτες. Μια οικονομία εξαρτημένη από τον πόλεμο, με επιδεινούμενο πληθωρισμό που πληρώνουν οι προλετάριοι, είναι ήδη απόδειξη αυτού.
* Για τον αυτοοργανωμένο αγώνα της εργατικής τάξης, για το σχηματισμό ανεξάρτητων επιτροπών απεργίας/αγώνα, μαζικών συνελεύσεων και εργατικών συμβουλίων.
* Ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, για την ενότητα της εργατικής τάξης, ενάντια και πέρα από τους διαχωρισμούς που υποκινεί η τάξη που εκμεταλλεύεται, καταπιέζει και σφαγιάζει: η διεθνής αστική τάξη και τα τοπικά της παραρτήματα.
-- Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα - Battaglia Comunista, Ιταλικό Παράρτημα της ICT _
Φεβρουάριος 2024