ناسازگاری فزاینده بین توسعه ثمربخش جامعه و روابط تولیدی موجود، خود را در تضادهای تلخ، بحران ها و تشنج ها نشان می‌دهد. نابودی خشونت آمیز سرمایه نه از طریق روابط بیرونی آن، بلکه به عنوان یک شرط خویشتن پایی، بارزترین شکلی است که توصیه به از بین رفتنش میشود که جا را برای شرایط پربارتر تولید اجتماعی باز کند.
کارل مارکس، گروندریسه